30 Απριλίου 2013

Ο Άνθρωπος Που Χρησιμοποιούσε Το 100% Του Εγκεφάλου Του


αντγράφω λέξη προς λέξη (100% copy-paste) από:
http://neakeratsiniou.blogspot.gr/2013/04/100.html
_______________
Αναρωτιέστε ποιος ήταν αυτός ο τόσο ξεχωριστός άνθρωπος;
Σίγουρα κάποια στιγμή στη ζωή σας θα έχετε εμπλακεί σε μια συζήτηση (ή θα το έχετε διαβάσει σε κάποιο περιοδικό ή site) σχετική με τις δυνατότητες που θα είχε ο άνθρωπος αν χρησιμοποιούσε το 100% του εγκεφάλου του και όχι το 10% όπως συνηθίζουμε εμείς οι πτωχοί τω πνεύματι.
Ως παραδείγματα τέτοιων ξεχωριστών ανθρώπων αναφέρονται συνήθως ο Ιησούς και ο Αϊνστάιν –αν και κανείς δεν τους έκανε ποτέ εγκεφαλογράφημα. Παρόμοιες υπερδυνάμεις υποστηρίζουν ότι είχε και ο Πυθαγόρας, ο Βούδας, κάποιοι γιόγκι στην Ινδία και άλλοι τόσοι γέροντες στο Άγιο Όρος –ενδέχεται και ο Νίκος Γκάλης.
Είναι παράξενο το πόσο εύκολα οι άνθρωποι ασπάζονται οποιαδήποτε βλακεία τους πασάρουν, είτε αυτή είναι η «θεωρία» της Κούφιας Γης και των εξωγήινων «Ε» είτε ότι η πολιτική λιτότητας θα οδηγήσει στην ευημερία των πολιτών.
Μάλλον πιστεύουν ότι η «κριτική σκέψη» έχει να κάνει με ντάκους και τσικουδιά, ενώ αυτοί προτιμούν τη φάβα Σαντορίνης –ίσως επειδή προσιδιάζει στον εγκέφαλο τους.
Έτσι δε θα φέρουν αντιρρήσεις ούτε καν θα το σκεφτούν όταν κάποιος τους αναφέρει την περίπτωση ενός σύγχρονου αγίου που έκανε θαύματα ακριβώς επειδή χρησιμοποιούσε όλον τον εγκέφαλο του.
«Δεν το ήξερες; Οι υπόλοιποι άνθρωποι χρησιμοποιούμε μόνο το 10%», θα πει με σιγουριά. «Το διάβασα σε ένα βιβλίο που πουλούσε ο τάδε υπουργός. Βλάκας είναι αυτός, δεν ξέρει;»
Δε θα ασχοληθούμε με τη βλακεία των κυβερνώντων, η οποία είναι σίγουρα μικρότερη από εκείνων που τους ψηφίζουν, αλλά με τους «ξεχωριστούς ανθρώπους».
Αυτό που πιθανότατα δεν γνωρίζετε είναι ότι ο «τόσο ξεχωριστός άνθρωπος» που χρησιμοποιεί ολόκληρο τον εγκέφαλο του είστε εσείς –οι περισσότεροι από εσάς τέλος πάντων. Απλά δεν χρησιμοποιείτε το 100% των νευρώνων σας ταυτόχρονα –και να ευχαριστείτε τον άγιο  γι’ αυτό.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος καταναλώνει τεράστια ποσά ενέργειας. Αν για κάποιο λόγο ξεκινούσε να λειτουργεί ολόκληρος –πράγμα που δεν συμβαίνει γιατί ο εγκέφαλος μας είναι πιο έξυπνος από εμάς- το μόνο που θα καταφέρνατε θα ήταν να πέσετε νεκροί την ίδια στιγμή -αφού πρώτα θα ανατιναζόταν το κεφάλι σας ή μόνο θα έπαιρνε φωτιά.
Το ιδανικό ποσοστό των νευρώνων που τίθενται ταυτόχρονα σε λειτουργία δεν ξεπερνάει το 3%. Από εκεί και πέρα η ενέργεια που απαιτείται είναι τόσο μεγάλη που ο εγκέφαλος δυσκολεύεται να ανταπεξέλθει.
Χρησιμοποιούμε διαφορετικό 3% όταν ακούμε μουσική, όταν ονειρευόμαστε, όταν κάνουμε σεξ και όταν παρακολουθούμε ποδόσφαιρο –αν και έχω αμφιβολίες για το ποσοστό νευρώνων που ενεργοποιούνται στην τελευταία περίπτωση.
Αν αυτό το 3% σας φαίνεται πολύ λίγο μάλλον δεν έχετε συνειδητοποιήσει τι κουβαλάτε στο κεφάλι σας.
Εκεί μέσα υπάρχουν 200 δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα. Καθένα από αυτά μπορεί να έχει μέχρι και 10.000 δενδρίτες –τους οποίους μπορείτε να φανταστείτε σαν κλαδιά δέντρου που μεταβιβάζουν σήματα. Το ίδιο κάνουν και οι νευρίτες, οι οποίοι μπορεί να είναι χιλιάδες φορές  μακρύτεροι από το νευρώνα.
Το συνολικό μήκος των νευριτών φτάνει τα 5.000.000 χιλιόμετρα. Αν τους απλώναμε θα μπορούσαν να καλύψουν έκταση ίση με τέσσερα ποδοσφαιρικά γήπεδα.
Οι συνάψεις που δημιουργούνται ανάμεσα στα νευρικά κύτταρα είναι ένα τετράκις εκατομμύριο (1.000.000.000.000.000).
Ο αριθμός των πιθανών τρόπων διακίνησης μιας πληροφορίας στον εγκέφαλο είναι μεγαλύτερος από το συνολικό αριθμό των ατόμων σε ολόκληρο το σύμπαν!
Λοιπόν, συνεχίζετε να πιστεύετε ότι το 3% είναι περιοριστικό;
Υπάρχουν ιατρικές περιπτώσεις όπου έχει αφαιρεθεί το ένα ημισφαίριο, ο μισός εγκέφαλος. Αυτοί οι άνθρωποι συνέχισαν να ζουν μια φυσιολογική ζωή, αφού στο μισό που έμεινε δημιουργήθηκαν νέες συνάψεις.
Γιατί μπορεί να μη δημιουργούνται καινούρια νευρικά κύτταρα από κάποια ηλικία και μετά, αλλά νέες συνάψεις δημιουργούνται και στα βαθιά γεράματα, αρκεί να ασκούμε τον εγκέφαλο μας και να μαθαίνουμε νέα πράγματα, να αποκτούμε καινούριες δεξιότητες -αντί να παρακολουθούμε τηλεόραση και να ψηφίζουμε το ίδιο κόμμα για σαράντα χρόνια.
Ας τελειώσουμε αυτό το κείμενο καταρρίπτοντας άλλο έναν μύθο, αυτόν που έχει να κάνει με την ανεπανόρθωτη ζημιά που προκαλούν τα οινοπνευματώδη ποτά στον εγκέφαλο μας.
Αυτή η άποψη χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα, όταν ξεκίνησαν κάποιες αντιαλκοολικές εκστρατείες για την απαγόρευση των οινοπνευματωδών. Όμως δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο.
Η εξέταση δειγμάτων από αλκοολικούς και μη αλκοολικούς έδειξε ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά στο συνολικό αριθμό νευρώνων ή στην πυκνότητα, ανάμεσα στις δύο ομάδες.
Η περιθωριοποίηση των αλκοολικών δεν οφείλεται σε κάποια μόνιμη βλάβη του εγκεφάλου, αλλά στην καθημερινή αλληλεπίδραση τους με την κοινωνία. Κάποιος που είναι μεθυσμένος όλη τη μέρα αδυνατεί να εργαστεί, να κοινωνικοποιηθεί, να επικοινωνήσει. Αν αυτός ο «κάποιος» δεν είναι ΑΑ, αλλά αναγνωρισμένος καλλιτέχνης η κοινωνία τον αποδέχεται. Αν είναι δασκάλα του δημοτικού, μάλλον όχι.

Ο Γουίνστον Τσόρτσιλ, ο οποίος δεν μπορούσε να ζήσει ούτε μια μέρα χωρίς μπράντι (και πούρα),έφτασε σε μεγάλη ηλικία χωρίς να χάσει τίποτα από την αυτοπεποίθηση και την ευστροφία που τον χαρακτήριζε.
Αντίθετα, η σπουδαία Άιρις Μέρντοχ, η οποία δεν είχε καταναλώσει ούτε το ένα εκατομμυριοστό της Τσορτσίλιαν ποσότητας αλκοόλ ούτε έβλεπε τούρκικα σίριαλ στην τηλεόραση, χάθηκε στο σκοτεινό λαβύρινθο του Αλτσχάιμερ.
Ο εγκέφαλος μας είναι υπερβολικά πολύπλοκος και ίσως ποτέ να μην μπορέσουμε να κατανοήσουμε απόλυτα τους μηχανισμούς του.
Ένα είναι βέβαιο: Όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε αυτό το 3% τόσο καλύτερα είναι.
Παραφράζοντας τη διάσημη φράση του Μποντ για το μαρτίνι (το οποίο παρεμπιπτόντως δεν ήταν το αγαπημένο του ποτό, αφού στα περισσότερα βιβλία του Φλέμινγκ πίνει ουίσκι): “Use it, don’t waste it”.


Aυτό το άρθρο προέρχεται από το: http://neakeratsiniou.blogspot.com/2013/04/100.html#ixzz2RwHqITPL

26 Απριλίου 2013

Mαλακοί Φακοί Επαφής σε συστήματα piggyback

αντιγράφω από
http://www.contact-lenses.gr

_________________________

Ελένη Πουλερέ, MSc,1 και Σωτήρης Πλαΐνης, MSc, PhD, FBCLA1,2
1Optical House, Ηράκλειο Κρήτης
2Ινστιτούτο Οπτικής και Όρασης, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Η χρήση ημίσκληρων / αεροδιαπερατών (Gas Permeable, GP) φακών επαφής (ΦΕ) είναι η πλέον αποδεκτή λύση για την οπτική αποκατάσταστη της όρασης ασθενών με κερατόκωνο και άλλες παθήσεις του κερατοειδή, καθώς η εφαρμογή τους εξομαλύνει την ανώμαλη επιφάνεια του κερατοειδή, βελτιώνοντας σημαντικά την οπτική οξύτητα, εξασφαλίζοντας παράλληλα καλή κυκλοφορία των δακρύων. Εναλλακτικά, χρησιμοποιούνται μαλακοί αστιγματικοί φακοί επαφής (ΦΕ) εξατομικευμένης κατασκευής, «υβριδικοί» σχεδιασμοί ΦΕ, σκληρικοί ΦΕ και το «σύστημα ΦΕ Piggyback» (PBS), που συνδυάζει την εφαρμογή ενός μαλακού φακού-φορέα μεγάλης διαμέτρου, ανάμεσα στον κερατοειδή και τον αεροδιαπερατό φακό.
Η τεχνική άρχισε να χρησιμοποιείται περίπου το 19701,2 και έτυχε ευρείας αποδοχής, λόγω της βελτίωσης που παρείχε στην άνεση και την όραση του ασθενούς, αυξάνοντας σημαντικά το χρόνο χρήσης των αεροδιαπερατών φακών επαφής. Το PBS εφαρμόζεται κυρίως σε περιπτώσεις ατόμων με δυσανεξία στη χρήση των GP φακών (ακόμα και μετά απο επιλογή διαφορετικών υλικών ή παραμέτρων) ενώ χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις εξαιρετικά λεπτού κερατοειδή για τον περιορισμό της μηχανικής τριβής από τον GP, για τη βελτίωση της επικέντρωσης του GP καθώς και για την αποκατάσταση της όρασης σε περιπτώσεις ανώμαλου κερατοειδή, οφθαλμικού τραύματος ή κερατοπλαστικής.
Οι πρώτες εφαρμογές με PBS, συνδύασαν μαλακούς ΦΕ υδρογέλης και ημίσκληρους χαμηλής διαπερατότητας σε οξυγόνο, και ως επακόλουθο οδήγησαν σε κερατοειδικά οιδήματα και νεοαγγειώσεις λόγω υποξίας, οπότε η χρήση της τεχνικής περιορίστηκε. Την τελευταία δεκαετία, με την εισαγωγή των ΦΕ σιλικόνης-υδρογέλης (με χαμηλό συντελεστή ακαμψίας) καθώς και των ημίσκληρων υψηλής διαπερατότητας σε οξυγόνο (Dk), το piggyback αποτελεί ξανά, μια εξαιρετική επιλογή σε απαιτητικές εφαρμογές. Αποδεικνύεται μάλιστα3 ότι με τη συνδυαστική χρήση ΦΕ υψηλού Dk, όχι μόνο ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του κερατοειδή αλλά περιορίζεται ο κίνδυνος οιδημάτων, καθώς ο μαλακός φακός επαφής λειτουργεί επιδεσμικά, καλύπτοντας ολόκληρο τον κερατοειδή,  ελαχιστοποιώντας πιθανές εκδορές στην κορυφή του κώνου είτε του περιφερικού κεραοτοειδικού ιστού.
Αν και στα συστήματα piggyback χρησιμοποιείται συνήθως σφαιρικός φακός επαφής χαμηλής ισχύος, ώστε να μην επηρεάζει σημαντικά την επιφάνεια του κερατοειδή, το ενδιαφέρον τον εφαρμοστών έχει στραφεί προς την αξιολόγηση της συμπεριφοράς μαλακών φακών διαφορετικής ισχύος, στην προσπάθεια εύρεσης του κατάλληλου φακού – φορέα.
Πρόσφατη μελέτη4 σε φυσιολογικούς κερατοειδείς, επιβεβαιώνει οτι μαλακοί ΦΕ με ισχύ +0.50D έχουν αμελητέα συμβολή στη συνολική ισχύ του piggyback, ενώ σφαιρικοί ΦΕ υψηλότερης ισχύος συνεισφέρουν στα οπτικά ενός piggyback κατά περίπου το 1/5 της αρχικής αναγραφόμενης ισχύος τους. Πιο συγκεκριμένα, λαμβάνοντας υπόψιν την αρχική αμετρωπία, το δακρυϊκό φακό, την ισχύ των GP και την απαιτούμενη επιδιάθλαση, υπολογίστηκε οτι η χρήση υψηλής ισχύος θετικών (+6.00D) και αρνητικών (-6.00D) φακών – φορέων, συνεισφέρει στο PBS με ποσοστό 20.6% και 21.3% αντίστοιχα, με την επιλογή των θετικών ΦΕ να είναι αποτελεσματικότερη καθώς φαίνεται να βελτιώνει την αρχική επικέντρωση των αεροδιαπερατών φακών.
Αντιθέτως, σε θεωρητική προσέγγιση5 σε κερατοκωνικούς κερατοειδείς,  μελετώντας την κεντρική κερατομετρία, την εκκεντρότητα και τις εκτροπές υψηλής τάξης της επιφάνειας του κερατοειδή, η χρήση αρνητικού σφαιρικού φακού – φορέα φαίνεται ιδανικότερη, καθώς ελαχιστοποιεί τόσο την ισχύ των τελικών GP φακών όσο και τις διαφορές ανάμεσα σε περιοχές του κερατοειδή με διαφορετική ανύψωση (κέντρο - περιφέρεια κώνου). Με τον τρόπο αυτό, δημιουργείται μια πιο επίπεδη πρόσθια επιφάνεια που σταθεροποιεί την εφαρμογή των GP φακών στους κερατοκωνικούς κερατοειδείς που είναι ιδιαίτερα κυρτοί. Υποστηρίζεται ακόμα, ότι το μειωμένο κεντρικό πάχος των αρνητικών ΦΕ, ενισχύει την οξυγόνωση του κερατοειδή και περιορίζει τις οπτικές εκτροπές υψηλής τάξης (όπως η κόμη).
Καθώς τα προβλήματα υποξίας έχουν ξεπεραστεί με τη χρήση φακών επαφής σιλικόνης-υδρογέλης (SiH), ημερήσιας αντικατάστασης ή εξατομικευμένης κατασκευής αλλά και των GP υψηλού Dk με πολλαπλές περιφερικές καμπυλότητες, το piggyback αποτελεί ιδανική εναλλακτική λύση για τον εφαρμοστή για χρήστες με ανώμαλους κερατοειδείς ή δυσανεξία στους GP φακούς. Η οπτική συνεισφορά των μαλακών ΦΕ στα συστήματα piggyback εξαρτάται απο την ισχύ, το υλικό, τις ιδιότητες της επιφάνειας του ΦΕ και διαφοροποιείται σε κάθε ασθενή. Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να αγνοούμε ότι οι ημίσκληροι αεροδιαπερατοί ΦΕ έχουν εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, τόσο σε σχεδιασμούς όσο και στα υλικά, εξασφαλίζοντας οφθαλμική υγεία σε βάθος χρόνου χρήσης.

Βιβλιογραφία
1. Baldone JA (1973). The fitting of hard lenses on to soft contact lenses in certain diseased conditions. Contact Lens Medical Bulletin 6:15.
2. Westerhout D (1973). The combination lens and therapeutic uses of soft lenses. Contact Lens;4:3–9.
3. Rodio-Vivadelli J.J. Gundel R. (2006) Piggyback Lens Systems for Keratoconus. C.L. Spectrum. http://www.clspectrum.com/article.aspx?article=13106
4. Michaud L, Brazeau D, Corbeil ME, Forcier P, Bernard PJ (2013). Contribution of soft lenses of various powers to the optics of a piggy-back system on regular corneas. Contact Lens & Anterior Eye, http://dx.doi.org/10.1016/j.clae.2013.02.005
5. Romero-Jiménez M, Santodomingo-Rubido J, Flores-Rodríguez P González-Méijome JM (2013). Which soft contact lens power is better for piggyback fitting in keratoconus? Contact Lens & Anterior Eye 36: 45–48.