9 Μαΐου 2008

Είναι αρκετές οι γνώσεις του Έλληνα Οπτικού για την άσκηση της Οπτομετρίας?

Στην προηγούμενη ψηφοφορία της ιστοσελίδας σχετικά με την άσκηση του επαγγέλματος του Οπτομέτρη στην Ελλάδα, το μεγαλύτερο ποσοστό (68%) των ανθρώπων που ψήφισαν έκρινε ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο από τους πτυχιούχους Οπτομέτρες (ή Οπτικούς-Οπτομέτρες), ενώ ένα 20% πιστεύει ότι η άσκηση του επαγγέλματος του Οπτομέτρη μπορεί να γίνει και από τους πτυχιούχους Οπτικούς. Δεν γνωρίζω αν αυτοί οι ψήφοι προέρχονται αποκλειστικά από πτυχιούχος Οπτομέτρες σχολών του εξωτερικού, απόφοιτους ή φοιτητές του Τμήματος στα ΤΕΙ Αθηνών, ή από παλιότερους εμπειρικούς (μη-πτυχιούχους) οπτικούς. Κατά τη γνώμη μου, όμως, οι επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της υγιεινής περίθαλψης της όρασης στην Ελλάδα, και κυρίως οι Οπτικοί έχουν υποτιμήσει τις επαγγελματικές απαιτήσεις και αρμοδιότητες του Οπτομέτρη. Τη στιγμή που ο Οπτομέτρης στη Μ. Βρετανία με την κατάλληλη εκπαίδευση μπορεί, για παράδειγμα, να διαγνώσει και να προτείνει φαρμακευτική αγωγή σε γλαυκωματικούς ασθενείς στην Ελλάδα ο Οπτομέτρης ακόμη “διεκδικεί” τη διαθλαστική εξέταση. Είναι κατανοητό ότι δεν είναι δυνατόν με τις υπάρχουσες εκπαιδευτικές και επαγγελματικές συνθήκες στην Ελλάδα να ακολουθήσουμε την εξέλιξη στο χώρο της Οπτομετρίας που παρατηρείται στη Μ. Βρετανία και άλλες χώρες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά είναι λάθος να ταυτίζουμε τον πολυδιάστατο χώρος της Οπτομετρίας με την εκπόνηση της διάθλασης, μιας εξέτασης που θα μπορούσε να είχε κατοχυρωθεί από το 1982! Εκείνη της εποχή, πέρασε νομοθετική διάταξη στα πλαίσια της οποίας οι Έλληνες Οπτικοί προτίμησαν να θυσιάσουν τη διάθλαση με αντάλλαγμα την “αποκλειστικότητα” στην πώληση Φακών Επαφής!!
Αν όμως σήμερα, μετά από 25 περίπου χρόνια, θέλουμε ο Έλληνας οπτικός να μπορεί να ασκήσει το επάγγελμα του Οπτομέτρη, θα πρέπει πρώτα να καταλάβουμε ποιες είναι οι αρμοδιότητές του. Σύμφωνα με τον ορισμό του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Οπτομετρίας και Οπτικής (ECOO): “Optometry is a healthcare profession which is autonomous, educated and regulated (licensed/registered). Optometrists are the primary healthcare practitioners of the eye and visual system who provide comprehensive eye and vision care, which included refraction and dispensing, detection and management of disease of the eye, and the rehabilitation of conditions of the visual system”. Με ελεύθερη μετάφραση: “Η οπτομετρία αποτελεί ένα αυτόνομο επάγγελμα στο χώρο της υγείας, που απαιτεί εκπαίδευση και εντάσσεται σε ορισμένους κανόνες, δηλαδή ασκείται αποκλειστικά από πτυχιούχους αναγνωρισμένων σχολών που έχουν εξασφαλίσει άδεια εξασκήσεως του επαγγέλματος. Οι οπτομέτρες ασκούν πρωτοβάθμια υγιεινή περίθαλψη του οφθαλμού και της όρασης, η οποία περιλαμβάνει τη διάθλαση (και συνταγογράφηση), την επιλογή και κατεργασία κατάλληλων “διαθλαστικών βοηθημάτων”, τη διάγνωση και διαχείρηση οφθαλμικών παθήσεων και την αποκατάσταση της όρασης σε φυσιολογικά επίπεδα”. Μάλιστα, τα μέλη της ECOO σε κάθε χώρα της ΕΕ, στα οποία συμπεριλαβάνεται και η Πανελλήνια Ένωση Οπτικών και Οπτομετρών (Π.Ε.Ο.Ο.), έχουν συμφωνήσει ότι πρωταρχικός σκοπός τους αποτελεί η εξασφάλιση της εκπαίδευσης του Οπτομέτρη στο επίπεδο του Ευρωπαϊκού διπλώματος Οπτομετρίας και η λειτουργία και αναγνώριση της Οπτομετρίας ως ένα ανεξάρτητο επάγγελμα (“optometry should function and be recognised as an independent profession”)!!

Είναι επομένως εμφανές ότι ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ να κινηθούμε σε δύο κατευθύνσεις στην Ελλάδα αν επιθυμούμε να αναγνωριστεί πραγματικά η Οπτομετρία. Πρώτον, πρέπει να αναβαθμίσουμε την εκπαίδευση και το πρόγραμμα σπουδών του Έλληνα πτυχιούχου οπτικού-οπτομέτρη, τα οποία δυστυχώς ΔΕΝ καλύπτουν ούτε το 50% των απαιτούμενων κριτηρίων που έχουν θεσπιστεί από το Ευρωπαϊκό δίπλωμα Οπτομετρίας της ECOO με αποτέλεσμα να μην έχει τις αναγκαίες επιστημονικές γνώσεις και την κλινική εμπειρία για την εξάσκηση του επαγγέλματος (γεγονός που γίνεται αντιληπτό και από τους ίδιους του απόφοιτους κατά την άσκηση της εργασίας). Δεύτερον, είναι ανάγκη η ΠΕΟΟ να ακολουθήσει τις οδηγίες και τους κανόνες της ECOO και να θεσπίσει την Οπτομετρία ως ένα ανεξάρτητο επάγγελμα που διέπει διαφορετικά κριτήρια εκπαίδευσης (απαιτητικότερο πρόγραμμα σπουδών) και δεξιοτήτων (διάγνωση παθήσεων) από αυτό του Οπτικού. Εκτός αν επιθυμούμε να υποβαθμιστεί το επάγγελμα του Οπτομέτρη σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορούν να το ασκήσουν ακόμη και οι μή πτυχιούχοι Οπτικοί, δηλαδή “αυτοί που έχουν αποκτήσει τίτλο προσωπικής ικανότητας σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις”. Ακολουθώντας αυτή τη γραμμή, αναμένουμε όλοι οι Οπτικοί μέσα σε μία μέρα να “βαπτιστούν” οπτομέτρες και να συμπεριληφθούν στα μητρώα αδειών ασκήσεως επαγγέλματος οπτικού-οπτομέτρη! Κάτι ανάλογο είχε συμβεί πριν από 20 χρόνια όταν σε μία μέρα όλοι οι Οπτικοί αποκτήσανε δεξιότητες για την εφαρμογή Φακών Επαφής (ΦΕ). Το αποτέλεσμα το συναντάμε σήμερα: 1) το 50% του τζίρου από πωλήσεις ΦΕ γίνεται, αν και απαγορεύεται από τη νομοθεσία, από τους Οφθαλμιάτρους, 2) η Ελλάδα εμφανίζει τη μικρότερη διείσδυση ΦΕ (2.2% του πληθυσμού όταν το 30% παρουσιάζει διαθλαστικές ανωμαλίες) από τις χώρες τις ΕΕ!! Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ότι αυτό δεν είναι τυχαίο.

Είναι επιτακτική ανάγκη, αυτή τη στιγμή που δίνετε η ευκαιρία αναθεώρησης των επαγγελματικών δικαιωμάτων του επαγγέλματος του οπτικού και του οπτομέτρη (από τον Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης) να ξεπεράσουμε προσωπικά συμφέροντα και να προετοιμάσουμε τον Έλληνα οπτομέτρη σύμφωνα, τουλάχιστον, με τα Ευρωπαϊκά πρότυπα.

13 σχόλια:

Vassilis Kokotas είπε...

Φίλε και συνάδελφε, θα ήθελα να συμφωνήσω σε γενικές γραμμές με τις απόψεις σου τονίζοντας όμως μερικά θέματα.

1. Πρέπει να καταλάβουμε ως κλάδος ότι οπτομετρία ΔΕΝ σημαίνει διαθλαστική εξέταση. Η διάθλαση είναι μόνο ένα μικρό μέρος της οπτομετρικής εξέτασης.
2. Πρέπει να καταλάβουμε ως κλάδος ότι η οπτομετρία πρέπει να λειτουργεί συναγωνιστικά και παράλληλα με την οφθαλμολογία και την οπτική, διατηρώντας ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ και ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ.
3. Δεν είναι αναγκαίο, αλλά ούτε και εφικτό να γίνουμε όλοι οπτομέτρες την επόμενη μέρα. Με σκέψη και σοφρωσύνη θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τους πτυχιούχους οπτομέτρες και να δώσουμε την ευκαιρία σε όσους οπτικούς θέλουν να αναβαθμιστούν. Παράλληλα θα πρέπει να δουλέψουμε συστηματικά και συνολικά για να οριοθετήσουμε το επάγγελμα αυτό. Και φυσικά θα πρέπει να βοηθήσουμε τις σχολές μας να αναβαθμιστούν ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ και όχι μόνο στα χαρτιά, παρέχοντας σύγχρονη, τεκμηριωμένη γνώση αλλά και κλινική εμπειρία.

Προσωπικά πιστεύω ότι δεν θα πρέπει να κάνουμε σχέδια με βάση το Βρετανικό πρότυπο γιατί εκεί το συνολικότερο σύστημα υγείας είναι διαφορετικό. Επιπλέον, το Βρετανικό πρότυπο δεν δείχνει να έχει μιμιτές στην Ε.Ε. και ίσως γι' αυτό το λόγο ο θεσμός του Ευρωπαικού Διπλώματος Οπτομετρίας απέτυχε (στηρίχθηκε στο British College of Optometrist). Η οπτομετρία ανά τον κόσμο παρουσιάζει ανομοιογένεια ως προς τον τρόπο λειτουργίας της και εμείς θα πρέπει να χτίσουμε τον τομέα αυτό με βάση τις ανάγκες της Ελληνικής κοινωνίας και των κενών που παρουσιάζει το σύστημα υγείας.
Όλα τα παραπάνω απαιτούν ΣΥΝΕΧΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ, ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ και ΣΕΒΑΣΜΟ στον ευατό μας και στον πελάτη/ ασθενή μας. Τουλάχιστον.

Βασίλης Κόκοτας, Οπτομέτρης.

Σωτήρης Πλαΐνης, MSc, PhD είπε...

Αν κάποιος θέσει ως κριτήριο επιτυχίας τον (μικρό) αριθμό των ατόμων που έχουν αποκτήσει το Ευρωπαικό Δίπλωμα Οπτομετρίας ίσως να φαίνεται ότι ο θεσμός δεν είχε επιτυχία. Αυτό όμως δεν αποτελεί σωστό κριτήριο από τη στιγμή που το δίπλωμα δεν προσδίδει κάποια επιπλέον επαγγελματικά δικαιώματα κι επομένως αλλά αποτελεί πιστοποιητικό ικανότητας! Στο συνέδριο στο Brno έγινε σαφές από την επιτροπή εκπαιδευτών της ECOO ότι η "εκπαιδευτική" ύλη του European Diploma of Optometry αποτελεί αυτή τη στιγμή το πρότυπο για την κατοχύρωση γνώσεων επιπέδου 3b, που αποτελεί τον στόχο για κάθε Οπτομέτρη στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει συσχέτιση του European Diploma of Optometry και του Βρετανικού Κολλεγίου πέρα από το γεγονός ότι πρόσφατα οι Βρετανοί αποδέχτηκαν το δίπλωμα ως πιστοποιητικό κατάρτισης γνώσης Οπτομέτρη.

tevpar είπε...

Αγαπητοί φίλοι,
Κατάρχάς πιστεύω ότι θα πρέπει να μετριάσουμε τον ενθουσιασμό μας γι ατην Οπτική-Οπτομετρία. Αν τελικά περάσουν οι αλλαγές στην νέα τροπολογία, η νέα παράγραφος, όπως αναφέρθηκε στη Βουλή, λέει, ότι τα επαγγελματικά δικαιώματα ΘΑ (στο μέλλον) καθοριστούν από το Υπουργέιο Υγείας. Άρα και πάλι παραπεμπόμαστε στο μέλλον για αυτό το θέμα.
Όσον αφορά το ποιοι είναι κατάλληλοι να ασκήσουν την Οπτομετρία στην Ελλάδα, η απάντηση είναι απλή: Μόνο οι επαγγελματίες οπτομέτρες, και μόνο οι προερχόμενοι από συγκεκριμένες χώρες (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία και κάποιες άλλες που μου διαφεύγουν). Σε καμία περίπτωση η οπτομετρία δεν ισούται με την διάθλαση, και αυτό είναι κάτι που δεν έχει γίνει κατανοητό στην Ελλάδα. Ο Επαγγελματίας οπτομέτρης μπορεί να διαγνώσει δυσλειτουργίες διόφθαλμης όρασης, προσαρμογής, οι οποίες ξεφεύγουν από στενά τα όρια της συνταγογράφησης και αντιμετωπίζονται μόνο από εξειδικευμένους επαγγελματίες. Επιπρόσθετα, είναι δυνατόν με τις γνώσεις του να υποψιαστεί συστηματική ή οφθαλμική πάθηση, και να παραπέμψει τον ασθενή στον κατάλληλο γιατρό. Δυστυχώς, στην Ελλάδα πολλοί θεωρούν την οπτομετρία σαν μια καλή ευκαιρία για να αυξήσουν τον τζίρο των καταστημάτων τους, αγνοώντας ότι η οπτομετρία συνεπάγεται σημαντικότατες ευθύνες και λήψη αποφάσεων, που ορισμένες φορές κάνουν την διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου για τον ασθενή.
Προκειμένουν να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο, αν με το καλό αναγνωριστεί η Οπτομετρία σαν αυτόνομο επάγγελμα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την υποχρεωτική συνεχιζόμενη εκπαίδευση με σύστημα πόντων, όπως και στο εξωτερικό.

tevpar είπε...

Θα ήθελα να προσθέσω, ότι αν κάποτε αναγνωριστεί το επάγγελμα της Οπτομετρίας στην Ελλάδα, εγώ προσωπικά θα ήθελα να γίνει ως εξής:
1)Με ρητό διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων του Οπτομέτρη από τον Οφθαλμίατρο. Με άλλα λόγια, ο Οπτομέτρης πρέπει να ασχολείται με τα προβλήματα της όρασης και την δίόρθωση τους, και ο Οφθαλμίτρος με τις παθήσεις των οφθαλμών και την θεραπεία τους. Αυτό σημαίνει ότι για την αντιμετώπιση ορισμένων καταστάσεων, κοινών ή σπάνιων, είναι απαραίτητη η αγαστή συνεργασία των δύο ειδικοτήτων, προκειμένου να έχουμε και αποτελεσματική ίαση και αποκατάσταση της όρασης.
2) Για να μπορέσει ο Έλληνας οπτομέτρης να παρέχει υπηρεσίες υγείας αυτού του επιπέδου, είναι απαραίτητη η κλινική εκπαίδευση σε νοσοκομειακό χώρο. Σήμερα η μεγάλη πλειοψηφία (του μικρού αριθμού) των Ελλήνων οπτομετρών εργάζεται σε οπτικά καταστήματα, και η κύρια εμπειρία τους προέρχεται από κοινές μυωπίες, αστιγματισμούς, υπερμετρωπίες και πρεσβυωπίες. Για να μπορέσεις να διγνώσεις όμως ότι κάποιος που έρχεται και παραπονιέται για ξαφνική μείωση της όρασης, μπορεί να έχει κάποιο εγκεφαλικό ή όγκο, και δεν χρειάζεται διάθλαση αλλά μαγνητική τομογραφία, πρέπει όχι μόνο να το έχεις διδαχθεί αλλά και να το έχεις δει να συμβαίνει, και αυτό θα γίνει μόνο με την κλινική άσκηση σε όφθαλμολογική κλινική.
3) Και επειδή η επιστήμη εξελίσσεται και κανένας μας δεν θυμάται όλα αυτά που διδάχθηκε στην σχολή, η δια βίου υποχρεωτική εκπαίδευση είναι απαραίτητη. CET points λοιπόν και πάλι CET points.
Δεν είναι δυνατόν να τρέχουν οι εξελίξεις στο χώρο της διόρθωσης της όρασης, και ο ειδικός Οπτομέτρης (όπως θα ήθελαν πολλοί να λέγονται) να μην προτείνει λύσεις επιδή δεν τις έχει δοκιμάσει, ή ακόμα χειρότερα, επειδή δεν τις έχει ακούσει.

tevpar είπε...

Θα ήθελα να προσθέσω, ότι αν κάποτε αναγνωριστεί το επάγγελμα της Οπτομετρίας στην Ελλάδα, εγώ προσωπικά θα ήθελα να γίνει ως εξής:
1)Με ρητό διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων του Οπτομέτρη από τον Οφθαλμίατρο. Με άλλα λόγια, ο Οπτομέτρης πρέπει να ασχολείται με τα προβλήματα της όρασης και την δίόρθωση τους, και ο Οφθαλμίτρος με τις παθήσεις των οφθαλμών και την θεραπεία τους. Αυτό σημαίνει ότι για την αντιμετώπιση ορισμένων καταστάσεων, κοινών ή σπάνιων, είναι απαραίτητη η αγαστή συνεργασία των δύο ειδικοτήτων, προκειμένου να έχουμε και αποτελεσματική ίαση και αποκατάσταση της όρασης.
2) Για να μπορέσει ο Έλληνας οπτομέτρης να παρέχει υπηρεσίες υγείας αυτού του επιπέδου, είναι απαραίτητη η κλινική εκπαίδευση σε νοσοκομειακό χώρο. Σήμερα η μεγάλη πλειοψηφία (του μικρού αριθμού) των Ελλήνων οπτομετρών εργάζεται σε οπτικά καταστήματα, και η κύρια εμπειρία τους προέρχεται από κοινές μυωπίες, αστιγματισμούς, υπερμετρωπίες και πρεσβυωπίες. Για να μπορέσεις να διγνώσεις όμως ότι κάποιος που έρχεται και παραπονιέται για ξαφνική μείωση της όρασης, μπορεί να έχει κάποιο εγκεφαλικό ή όγκο, και δεν χρειάζεται διάθλαση αλλά μαγνητική τομογραφία, πρέπει όχι μόνο να το έχεις διδαχθεί αλλά και να το έχεις δει να συμβαίνει, και αυτό θα γίνει μόνο με την κλινική άσκηση σε όφθαλμολογική κλινική.
3) Και επειδή η επιστήμη εξελίσσεται και κανένας μας δεν θυμάται όλα αυτά που διδάχθηκε στην σχολή, η δια βίου υποχρεωτική εκπαίδευση είναι απαραίτητη. CET points λοιπόν και πάλι CET points.
Δεν είναι δυνατόν να τρέχουν οι εξελίξεις στο χώρο της διόρθωσης της όρασης, και ο ειδικός Οπτομέτρης (όπως θα ήθελαν πολλοί να λέγονται) να μην προτείνει λύσεις επιδή δεν τις έχει δοκιμάσει, ή ακόμα χειρότερα, επειδή δεν τις έχει ακούσει.

tevpar είπε...

Αγαπητοί φίλοι,
Αυτήν την στιγμλή που γράφω έχει περάσει ο νέος νόμος, όπως τελικά δεν λέει τίποτα για την Οπτική-Οπτομετρία, αντιθέτως με όσα ειπωθηκαν αυτές τις μέρες στη Βουλή.
Σκέφτομαι τα εξής:
1) Για να αναγνωριστεί η οπτομετρία, μάλλον θα πρέπει να προσφύγει καμιά πολυεθνική αλυσίδα στα Ευρωπαικά δικαστήρια. Για να το ξκάνει αυτό βέβαια μια multinational corporation, θα πρέπει κάποιος executive οπτομέτρης της, να έχει αναλύσει το Profitability μιας τέτοιας κίνησης!!!
2) Ο νέος νόμος δεν λέει τίποτα για τους υγειονομικούς υπεύθυνους στις αλυσίδες. Με άλλα λόγια, ο υγειονομικά υπεύθυνος οπτικός που δουλεύει 8ωρο, είναι υπεύθυνος μόνο για τις 8 αυτές ώρες. Για τις ύπόλοιπες 4 μέχρι το 12ωρο που είναι ανοιχτή η αλυσίδα, ποιος είνια υπέυθυνος? Μάλλον κανένας.
3)ΔΕΝ ανατίθεται στην ΠΕΟΟ η δημιουργία μητρώου οπτικών, ώστε να ξέρουμε ποιος είναι οπτικός και ποιος παράνομος.
Να σημειώσω ότι όλα τα παραπάνω ΘΑ ενσωματώνονταν στον νέο νόμο, αλλά τελικά ...τίποτα. Φαίνεται συνεπως για άλλη μια φορά, ότι οι νόμοι του κράτους γίνονται για να εξυπητετούνται οικονομικά συμφέροντα, και όχι για το κονό καλό των πολιτών, ή για την προστασία της δημόσιας υγείας, όπως πολύ αφελώς και ρομαντικά μπορεί να πιστεύει κάποιος.

Καληνύχτα μας!!!

tevpar είπε...

Αγαπητοί φίλοι,

Η χθεσινή αναζήτηση στα πρακτικά της Βουλής έδειξε ότι το επίμαχο νομοσχέδιο έγινε δεκτό επί των τύπων και επί της ουσίας, όπως λέγεται στην ορολογία της Βουλής, αλλά ΔΕΝ ψηφίστηκε ακόμα. Προσπαθώ να δω αν έχει και τις επίμαχες αλλαγές αλλά δεν τα καταφέρνω. Στα Pdfs που υπάρχουν στο site της Βουλής, οι τρεις ευνοϊκές για τους οπτικούς-οπτομέτρες παράγραφοι δεν υπάρχουν, αλλά στα πρακτικά της Βουλής λέει ότι το νομοσχέδιο έγινε δεκτό με τις τροποποιήσεις του υφυπουργού. Μήπως αναφέρεται στην οπτική-οπτομετρία, το Μητρώο οπτικών και οτυς υγειονομικά υπεύθυνους?

Λέτε???
Για να δούμε!

Βασίλης Κόκοτας είπε...

Επανέρχομαι και παλι στο θέμα, για να μοιραστω τις ανησυχίες μου τόσο με τον ιδιοκτήτη του blog όσο και με τον tevpar (δεν ξέρω ποιός είναι...)

Το νομοσχέδιο πέρασε λοιπόν αφήνοντας συν και πλην. Θα μπορούσε να έχει περάσει τελείως "νύχτα" και να ψαχνόμαστε να δούμε από που μας ήρθε. Είναι στο χέρι μας να προστατεύσουμε το επάγγελμα, αρκεί να θέλουμε... (μητρώο, νομοθετημένα επαγγελματικά όργανα, CET, κ.α.) και όχι να εθελοτυφλούμε.

Το Ευρωπαικό δίπλωμα είναι πολύ καλό σαν θεσμός και οι προυποθέσεις για 3b απαραίτητες ΑΛΛΑ νομίζω σε ένα βάθος χρόνου μεγάλο. Για να αναλάβει η οπτομετρία στην Ελλάδα καθήκοντα και υποχρεώσεις πρωτοβάθμιας φροντίδας θα πρέπει να σκεφτούμε τι θα κάνουν 2500 περίπου οφθαλμίατροι που σήμερα ζουν στην χώρα μας παρέχοντας πρωτοβάθμια φροντίδα, κάνοντας διάθλαση, πουλώντας φακούς επαφής, και κάνοντας γραφειοκρατική δουλειά ταμείων. Δηλαδή, θα πρέπει να μειωθούν σε βάθος χρόνου οι υπεράριθμοι για τον πληθυσμό μας οφθαλμίατροι για να καλυφθούν κάποιες θέσεις από οπτομέτρες επιπέδου Ευρωπαικού διπλώματος. Παράλληλα για να γίνει αυτό θα πρέπει τα ΤΕΙ να παρέχουν πρόγραμμα που να σε προετοιμάζει τουλάχιστον για το Ευρωπαικό Δίπλωμα. Το βλέπετε αυτό εφικτό μέσα στην επόμενη 10ετία;;;;;; Αρκεί να σκεφτούμε ότι το νέο ΤΕΙ του Αιγίου έχει φοιτητές και δεν έχει καν ακόμα αίθουσες...

Αυτή τη στιγμή έχουμε άρση της απαγόρευσης της οπτομετρίας και μελλοντική κατοχύρωση. Είναι ένα πρώτο βήμα προκειμένου να οργανωθούμε. Η άσκηση του επαγγέλματος θα πρέπει να ξεκινήσει "απαλά" και παράλληλα ως προς την οφθαλμολογία. Εξάλλου σε πρώτη φάση έχουμε να καλύψουμε τομείς της οπτικής και οφθαλμικής υγείας που έχει αφήσει ακάλυπτη η οφθαλμολογία (ορθοπτική, χαμηλή όραση, φακούς επαφής, κ.α.).

Ευχαριστώ και πάλι για την φιλοξενία.

Βασίλης.

vfotinakis είπε...

Οι γνώσεις του σύγχρονου Έλληνα Οπτικού-Οπτομέτρη, απόφοιτου ΤΕΙ εάν εμπλουτιστούν με κατάλληλη κλινική εμπειρία κι εξάσκηση, η οποία κατά κόρον λείπει από τα ΤΕΙ, κι η οποία σπάνίως αποκτάται κατά την διάρκεια της πρακτικής εξάσκησης, είναι αρκετές για να του δώσουν το δικαίωμα άσκησης της Οπτομετρίας. Δεν πρέπει να ξεχνούν όλοι οι Έλληνες "οπτομέτρες" από που ξεκίνησαν, και πόση κλινική εμεπιρία είχαν όταν ξεκίνησαν την καριέρα τους ως αρτι αποφοιτήσαντες, πόσοι απέκτησαν και διδακτορικά (τα οποία δεν απαιτούν πλήρη κλινική γνώση της οπτομετρίας στο σύνολο της), πόσοι Έλληνες κι Ελληνίδες Οπτικοί/Οπτομέτρες πλέον δουλεύουν μαζί με Οφθαλμιάτρους σε Οφθαλμολογικά κέντρα, ενώ κάποιοι εμφανιζονται και ως ΟD στα βιογραφικά τους, κι εκτελούν κανονικά pre/post-operative εξετάσεις χωρίς προβλήματα. Όταν κανείς θέλει να εξελιχθεί τα καταφέρνει. Και οι υπέροχοι Άγγλοι και Αμερικανοί Οπτομέτρες δεν είναι πάντα καλύτεροι παρά τα τόσα CET που κάνουν. Να μην μας πιάνει και η απόλυτη ξενομανία κύριοι! Στο μόνο που θα με έπιανε η ξενομανία θα ήταν στην μίμηση υης έντονης προόδου που πέτυχαν οι Ισπανοί, Νορβηγοί και Ολλανδοί συνάδελφοι.

Σωτήρης Πλαΐνης, MSc, PhD είπε...

Όπως αναφέρεις Βασίλη στις περισσότερες περιπτώσεις χρειάζεται αρκετή προσπάθεια, μετά το πτυχίο ώστε να αποκτηθεί η απαραίτητη γνώση / εμπειρία για υπεύθυνη άσκηση στο ερευνητικό / κλινικό χώρο της Οπτομετρίας. Δεν μπορούμε όμως να απαιτούμε από όλους τους απόφοιτους να κάνουν μεταπτυχιακά, ή άλλα courses για την απόκτηση αυτών των γνώσεων. Απαραίτητη προϋπόθεση των προ-πτυχιακών σπουδών είναι να προσφέρουν ΟΛΕΣ τις γνωσεις (ΚΑΙ κλινικές) ώστε ο απόφοιτους να είναι έτοιμος να εξασκήσει τα βασικά καθήκοντα του επαγγέματός του. Κάτι που δυστυχώς σήμερα έχουην τη δυνατότητα να το κάνουν μόνον αυτοί που έχουν αφιερώσει πολύ περισσότερα χρόνια για την εκπαίδευσή τους.

vfotinakis είπε...

ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Η ΚΛΙΝΚΗ ΚΑΙ Η ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΟΠΤΟΜΕΤΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ. ΑΝ ΒΑΛΕΙΣ ΤΟΝ EFRON ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΦΑΚΟΥΣ ΕΠΑΦΗΣ ΘΑ ΓΕΛΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΔΑΛΟ ΚΑΤΣΙΚΙ. ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΟΠΤΟΜΕΤΡΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΒΑΘΜΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΝΟΜΑΣΤΕ. ΝΑ ΠΩ ΚΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ, ΝΕΟ: Ο Κος ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΑΠΕΧΩΡΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΙ. ΑΥΤΟ ΑΝΟΙΓΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΗΝ ΔΙΔΑΧΗ ΤΩΝ ΦΑΚΩΝ ΕΠΑΦΗΣ ΣΤΟ ΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ/Α/ΟΥΣ ΤΟ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ....

Ντέμι είπε...

Μήπως θα μπορούσατε να συμπεριλάβετε κάποιοες πληροφορίες σχετικά με την οπτομετρία και τις μαθησιακές δυσκολίες?Θα βοηθούσε όλους εμάς που ασχολούμαστε με την ειδική αγωγή, να καταλάβουμε τι ακριβώς εξετάζετε, και με ποιον τρόπο μπορούν τα παιδιά να βοηθηθούν στην ανάγνωση ή στη γραφή. Έτσι θα μπορέσουμε πιο εύκολα να παραπέμψουμε παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες.

Ντέμι Φωτιάδου
Ψυχοπαιδαγωγός

ΣΑΧΑΝΙΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ είπε...

ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ EFRON.ΣΥΜΦΩΝΩ ΟΤΙ ΚΛΙΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗΤΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΠΤΟΜΕΤΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ.ΩΣΤΟΣΟ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΗ ΣΤΟ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ ,ΚΑΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΣΕ ΚΛΙΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ,ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΠΤΥΧΙΑΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ.